Galeri

06

Kategoriler

Utanmayanlara

DÜNYA UYANACAKTIR RACHEL[*]

Hangi çağdı unuttum.

Neredeydik hatırlamıyorum.

Yeni sömürgeler oluşturulmuştu uzak diyarlarda.

Oradan buradan gelip yerin sahibini insan saymayan, ülkeleri çiğneyen, servetleri göçüren,  insan kaçırıp pazarlayan, açlıkla tokluk arasında kıt kanaat geçinen yoksul halkların her şeyinden beslenenlere insan olanlarla birlikte direnirdik seninle.

Acımız, dünyamız ve insanlığımız çirkinleştikçe artardı. Durup bakamazdık, yerimizde de duramazdık. Bu yüzden ezerler, yakarlar, aforoz ederler, sürerler, yok ederlerdi bizi.

Çağlar geçti üstünden.

Onların devamı olanlar, atalarından farklı mı davranıyorlar, yaptıklarından utanıyorlar mı Rachel?

Ne gezer!

***

Hangi çağdı unuttum.

Neredeydik hatırlamıyorum.

“Nerede ne var?”, “Nasıl bizim olur?” tarzı sorularla on, elli, yüzyıllık planlar hazırlanıyordu bir yerlerde hani.

Her türden bilgiyi “kendisi için” kullanan, ama sözde kafatası ölçücüsü despotlara karşı birleşen ülkelerin irisi,  etkisi kalıcı bombalar yağdırmadı mı günahsız bebeklerin, çocukların, annelerin… insanların, hayvanların, bitkilerin üstüne?

Onların devamı olanlar, atalarından farklı mı davranıyorlar, yaptıklarından utanıyorlar mı Rachel?

Ne gezer!

***

“Ya bizimlesinizdir ya karşımızda!”, “Her türden ortağımız, bizim istediğimizi ya yapar ya yapar!” demiyor mu hâlâ, her devrin yok edicileri Rachel?

“Sekizinci Ordu”sunun askerleri yaşasın diye 5090 askerle katıldığımız o savaşta, 937 şehit verdik biz; 2068 de yaralımız vardı üstelik.

Dostumuzdu. Hiç şikâyet etmedik.

Bize yaptıklarına bak.

Onların devamı olanlar, atalarından farklı mı davranıyorlar, yaptıklarından utanıyorlar mı Rachel?

Ne gezer!

***

Çağ bu çağ Rachel.

Neredeyiz biliyoruz.

Dünyamızdakilerin duyuları körelmemiş olanları senin gibi: “Mademki inançlar birleştiremiyor güzel düşünenleri, o zaman ‘güzel ahlak’ta birleşelim; vicdansız, bencil, ahlaksız yanlış politikacıların hatalı hedefleri adına yok edilmeyelim artık!” diyorlar.

Umut yeşertmiştin yüreğimizde Rachel.

Dünyanın gözü önünde işkencelerle binlercesi yok edilmişti filancaların hani.

Kıyımdan ders almışlar mıydı?

Martın on altısıydı. Oraya gittin.

İki ay yaşadın orada, yapılanlara dayanamadın: “Zulüm bizdense ben bizden değilim.”, “Dünyanın korkunç bir yere dönüşmesine göz yumuşumuza tanıklık etmek bana acı veriyor.”,Bu durmalı!” dedin diye, seni buldozerle ezdiler Rachel.

İnsan olduğun, insanca yaşamak isteyenlerin yanında olduğun için yok edildin.

Sana sahip çıkan olmadı Rachel.

Sen insandın!

Ülke bölücü, plan uygulayıcı din adamı, asker, sivil olamazdın!

İnsanlık adına yardıma gidenlerimizi gemilerde vurmadı mı “bugünün Filistinli, bebek, çocuk, kadın, sağlık personeli katilleri”? “Müslüman düşmanlığı” hangi boyutta geçmişte kıyıma uğrayanlarda ve onların iri ortaklarında Rachel?

Bir günde altmışı aşkın ölü, üç bine yakın yaralı…

Soykırıma uğrayanların kendileri ya da onlardan doğanlar, sana dozerle saldırırken utandılar mı, soykırım yaparken utanıyorlar mı Rachel?

Ne gezer!

***

Çağ bu çağ Rachel.

Neredeyiz biliyoruz.

Şirketler ya da para babaları ülke yönetimlerini teslim almış. Ordular kuruyor, parayla insan kılığında, fakat erdem özelliği taşımayan canlılar satın alıyor, bazı ülkelerin sınırlarını yeniden çiziyorlar. Yönetici veya insan damgalı, ama köleleşmiş emir erleri, hâlâ, onların önünde el pençe divan duruyor.

Sömürgeciler rahat. Bebekler ölüyor, öldürülüyor Rachel!

Savaştan, hastalıktan, açlıktan milyonlar ölüyor Rachel!

İnsanlar denizlerde boğuluyor Rachel!

Biz çok sayıdayız, onlar çok az; ama silah onların elinde, pasta onların önünde Rachel!

Görüyoruz…

Gördüğümüzü görüyorlar Rachel…

Çığlığımızı bir gün tüm insanlar duyacak: “Ülkeleri, insanları, insanlığı rahat bırakın artık.”, Deniz bitti!” diyeceğiz.

Diyeceğiz değil mi Rachel?

Kör kütük uyuyanlar artık görecek, duyacak, düşünecek değil mi Rachel?

2

[*] Rachel Corrie: Uluslararası Dayanışma Hareketi (ISM) gönüllüsü,  “dünya barış aktivisti”ydi. Gazze – Refah’ta, İsrailli askerlerin kullandığı buldozerlerden biriyle 16 Mart 2003’te yok edildi.

23 yaşındaydı. Üç ay kadar Gazze’de kalmış, Filistinlilere yapılanları kendi gözleriyle görmüştü.

Amacı, diğer arkadaşları gibi, Filistin’de yapılanlara karşı duyarsız kalınmasını önlemek, bebeklerin, çocukların, insanların kendi topraklarında yok edilmelerine gerekirse canlı kalkan olarak mani olmaktı..

 

Ailesinin, ABD hükümetinden talepleri reddedildi.

İsrail’de onun ölümünden sorumlu olarak kimse ceza almadı.

Rachel’ın ailesinin 2005’te, İsrail’e açtığı dava (bir dolar) da mahkeme tarafından reddedildi.

Filmler, yazılar, ailesine onun adına verilen ödüller… Rachel’i yaşatıyor, yaşatacak.

Onu yok edenler, tarihin “lanetlenenler çöplüğü”nde yerini alacaktır.

 1  3